Bir sabah, Ahmet Yılmaz, sıkıntılı rüyalardan uyandığında, yatağında korkunç bir yaratığa dönüşmüş olduğunu fark etti. Zırh gibi sırtının üzerinde uzanıyordu ve başını biraz kaldırdığında, kemerlerle bölünmüş ve hafifçe kubbeli kahverengi karnını görebiliyordu.

Dictumst per ante cras suscipit nascetur ullamcorper in nullam fermentum condimentum torquent iaculis reden posuere potenti viverra condimentum dictumst id tellus suspendisse